BENNEKOM FIETSTOCHT

Het is nu reeds verschillende jaren dat we de fietsorganisaties in en om de Veluwe in het oog houden en vooral de organisaties van de C.B.F.B. Zo keken we al lang uit naar de 7^e Tour de Haute Veluwe. Alle afspraken waren reeds gemaakt en het vervoer was geregeld maar op de laatste moment werd het na verschillende weken van stralende zon een volledig uitgeregende dag zodat onze deelname werd uitgesteld. Dat was niet verloren. Ons informatieblaadje vermeldde voor 7 juni de tocht Bennekom — Loenen — Bennekom. Nu waren de weergoden ons wel gunstig gezind. Om zes uur 's morgens werd er verzameld. De fietsen werden ingeladen en we vertrokken richting Nederland.

Ondanks het feit dat het niet de eerste keer was dat we deelnamen, was het wel een tijdje geleden en moesten we even zoeken naar de startplaats. Nu is de kantine van de korfbalvereniging DVO voorgoed in ons geheugen geprint en rijden we voortaan blindelings naar de Achterstraat in Bennekom. De inschrijving verliep zeer hartetijk. Van de routebeschrijving was echt werk gemaakt. Ze bestond uit een volwaardig boekje met richtlijnen en werd prompt onder het plastic kaft van het stuurtasje geschoven. Dit was eigenlijk overbodig. De weg was zonneklaar aangeduid met bordjes onderaan de verkeerspalen.

Even later waren we op pad. Steeds zijn wij Belgen nog verbaasd bij de uitzonderlijk brede en lichtlopende fietspaden waarvan wij bij ons alleen maar kunnen dromen. Het ging zo vlot dat de eerste controle na een veertigtal kilometer ons compleet verraste met een zonnig uitnodigend terrasje. Aanvankelijk wilden we een korte halte houden maar toen we de stukken taart (in Nederland spreekt men meer van gebak) onder ogen kregen, konden we er niet aan weerstaan zodat we langer stopten dan voorzien. We reden verder langs weilanden omzoomd door grachten zodat het vee er geen omheining nodig had. Volledig anders dan bij ons. In de dorpjes waren de huizen omringd door water waarbij de wallen afgezet waren met een houten staketsel. Dan volgde een minder aangenaam maar allicht onvermijdelijk deel langs de ring rond Utrecht Het werd ruimschoots goedgemaakt door het prachtige stuk langs de Vecht waar we regelmatig stopten om foto's te maken. We kwamen uiteindelijk op een weg met links en rechts water. In onze routebeschrijving lazen we dat we nu op de Veendijk reden.

Daar naderden we de tweede controle. De man van dienst herkende ons dadelijk aan het vreemde Nederlands (sic) dat we spraken. Hij wist ons direct met Wolvertem te verbinden. Zij hadden ooit een brief van ons gekregen met dank voor de goede organisatie en het mooie parcours, iets wat we nu graag willen herhalen want zoals in het verleden blijft onze herinnering aan de Bennekomse fietstochten uitstekend. Op de wegenkaart werd ons de rest van het parcours aangeduid dat nog heel wat idyllische plekjes in petto had. Mooie dreven en uitgestrekte bossen ontvouwden zich voor onze wielen.

We waren bij de laatste in de eindcontrole. We hadden waarschijnlijk teveel rondgekeken, foto's genomen en van het gebak blijven genieten in de controles. Maar dat kon ons niet deren. We hebben een mooie dag beleefd dank zij de C.B.F.B. en daarvoor willen we hen nogmaals danken. Voor de volledige organisatie een dikke proficiat en allicht tot een volgende keer.

De Fietsvrienden van Wolvertem